Van luiertas naar designertas

maart 1, 2016

Toen wij net wisten dat Jasmin een afwijking aan haar schildklier heeft, en we dus halsoverkop drie dagen lang naar het ziekenhuis toe moesten racen, ontstond er een klein probleem: de luiertas. Wij hadden er namelijk nog geen een en vol van de hormonen, emoties en haast moest en zou ik zo’n tas hebben. Ik kreeg hem cadeau van mijn moeder en was maar wat blij. Ik wilde een nette luiertas, geen hysterisch ding. Ik zocht een zwart exemplaar van Ralph Boyer uit, eentje in een medium maat. Er zat een verschoningsmatje in, een van de meest onsexy dingen om mee te nemen, een flessenwarmhoudding, en tig vakjes en zakjes voor alle kleine (en grote) babyprularia.

Voor naar het ziekenhuis was de tas ideaal, er paste veel in en hij droeg ook wel lekker. Daarnaast liep Michel niet voor lul, ook wel zo fijn. Ik had alleen, als heuse tassenfan, nog niet door hoe je het hengsel kon stellen. De tas was nu wel vrij lang en kon niet hangen aan de kinderwagen. Er werd een boodschappennetje gekocht bij de HEMA, ook handig en die tas draag ik dan wel aan mijn arm.

Uiteindelijk zag ik het licht en snapte ik ineens die kekke drukknoopjes aan het hengsel. Die zijn natuurlijk om dicht te drukken waardoor je hengsel korter wordt en je de tas gemakkelijk aan je kinderwagen kan hangen! Zo trap je niet je tas aan gort, hoef je niet bang te zijn dat je met baby en al een salto maakt over straat en heb je ook nog eens je handen vrij. Ik kon weer ademen.

Think again

De tas bleek ‘de tas from hell’. De drukknopen waren blijkbaar lam en elke keer donderde (ja sorry) die tas van de kinderwagen af. Tsja je hebt problemen en je hebt problemen… Erg irritant was het wel, want je kon niet een onzichtbare boodschap er in doen of de tas lag al op de grond, je was de straat nog niet uit of je was het loopje al weer zat. Het leek wel alsof ‘ie zijn eigen gewicht niet kon houden. Jasmin d’r kinderwagenbak fungeerde dus als tassenhouder. Maar je gaat natuurlijk niet een zware tas met boodschappen boven op je kind zetten, hoe wel ze dan wel stil worden πŸ˜‰ (grapje mensen grapje).

Bij de Babydump (DIE NAAM) mocht ik de tas ruilen voor een nieuw exemplaar, zelfs zonder bon. We gaven de tas het voordeel van de twijfel, hij was immers wel handig (want ruim), en zodoende stond ik in de Babydump op zaterdag (why woman why) die tas over te laden. Inmiddels was Michel het gewinkel zat en zette Jasmin het op het huilen. Gelukkig was het probleem nu voorbij..

Think again, think again

Ook het tweede exemplaar donderstraalde elke keer van de kinderwagen af. En omdat ik, lang voordat ik die tas had gekregen, al had bedacht dat een Longchamp of ander soort tas ook prima door kon gaan als luiertas was ik er behoorlijk klaar mee. Dat matje gebruikte we enigszins maar voor de rest kon ik die tas missen als kiespijn. Van de week ben ik met de benenwagen naar de Babydump gegaan en heb ik ‘m terug gebracht. Ik wierp nog een blik in het vak met, onder andere vrij lelijke, luiertassen en besloot het op te geven. Ik mieterde een verschoningsmatje op de toonbank en vond het wel mooi zo. Voor de luiers had ik al een ”speciaal” mapje gekocht en dat matje is alleen mee wanneer we weten dat we ergens naartoe gaan waarbij het prettiger is om haar daarop neer te leggen.

10990817_884228914974793_6468655726636354493_n

Voor nu fungeren mijn twee designer (ja is Longchamp dat wel eigenlijk?) tassen als ”luiertas”, en dat werkt meer dan prima. En aan de andere kant is het ook wel weer een excuus om even te neuzen bij Van Oss, gewoon voor wanneer we toch een groter exemplaar nodig hebben ;). En met we bedoel ik mezelf. Ik ben in ieder geval genezen van de luiertassen, dat was geen succes. Dan maar geen 387 onbestemde vakjes waarin je alles kwijt raakt. Ik graai me toch wel een ongeluk in die bodemloze tas, opzoek naar de speen terwijl deze in Jasmin haar mond zit.

Oh het leven van een nieuwbakken moeder…

 

3 Comments

  • Reply yvonne maart 5, 2016 at 18:43

    En deze fungeert goed en ziet er ook nog prima uit.

  • Reply Rosie - Lifebyrosie.nl maart 1, 2016 at 18:32

    Hahahaha heb echt gelachen. Ik heb sowieso een hekel aan luiertassen ;-)! Ik vind ze lelijk! Ik gebruik zelf ook een simpele Longchamp tas, donkerblauw met cognac kleur. Matcht ook nog eens precies bij mijn kinderwagen, win-win dacht ik zo ;p! XX

  • Reply Vlijtig Liesje maart 1, 2016 at 10:58

    Ik herken het probleem van ‘teveel vakjes’. Ik heb ook een tas met heel veel vakjes, en ik dacht slim te zijn. Maar je bent inderdaad altijd alles kwijt.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Hoe laat je je woonkamer groter lijken?My Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge