Sportief pookje: op pad met de Suzuki Swift Sport.

januari 22, 2019

Het is geel en het heeft een turbo. Een week lang was de Suzuki Swift Sport mijn metgezel. Ik croste door de straten van Rotterdam, nam bochten op de snelweg alsof ik de apex zocht en vrolijkte menig straatbeeld op.

Rij-ervaring, inclusief de heerlijke foto’s door Lorenzo van Aarle, na de klik. (@need4speed_photography)

Foto’s door Lorenzo van Aarle. 

Welke auto heb je nou mee?

Ja, de Suzuki Swift Sport. Soit, de kleur spreekt boekdelen. Dit klein bolletje pretvet is eentje die je niet snel uit het oog verliest. Maar ook ik moest even nadenken toen het om de Swift Sport ging. In de wereld der kleine sportievelingen is het er namelijk een die niet ontzettend vaak in de belangstelling heeft gestaan. Sterker nog, voorgaand model is een flink stuk anoniemer dan zijn jongere broertje -en ook nog eens 250KG zwaarder-. En daarvoor is Suzuki even uit beeld geweest qua sportievelingen met vier wielen.

Met zijn agressieve lijnen, dubbele uitlaten, 17” lichtmetalen velgen en veel faux carbon kan je gewoon niet om de Swift Sport heen. Nou ja, bijna dan.

Onder de motorkap huist een 1.4 vier-pitter Boosterjet motor welke er 140 PK uit perst en dat allemaal met een gewicht van onder de 1000KG. Om precies te zijn is het nog geen 950 kilo. Kleine bolides met veel vermogen staan vaak garant voor spielerei. Toen ik wist dat ik de Swift een hele week de mijne mocht noemen was ik dan ook heel blij. Maar is het enthousiasme ook 7 dagen blijven hangen?

Ja en nee.

Het is een kunst om chagrijnig te zijn als je met de Swift Sport op pad bent. Alleen door de kleur (welke standaard is) kan dat al niet. Zodra je instapt ademt de Swift sportiviteit – wel zo handig met zo’n naam-, maar komt ook het plastic je tegemoet. Ik verwacht geen high end afwerking, maar omdat je van buiten ook al tegen het e.e.a. aanloopt had het net misschien een tikje exclusiever gemogen van binnen.

De stoelen zitten fijn én zijn voorzien van stoelverwarming. Ik ben een simpele vrouw: geef me een auto met vermogen en de mogelijkheid om mijn billen te warmen en ik ben blij. Veel ruimte heeft de Swift niet van binnen, maar je kan het er ook weer niet krap noemen. Ik ben met vier man sterk op pad geweest met de Swift en dit ging prima.

Het infotainment scherm valt direct op en werkt voldoende. Ik ben groot fan van Apple Carplay en lucky me; de Swift is hiervan voorzien. Het systeem van Suzuki zelf zou ik niet snel aanraden en helaas voor mij is de kwaliteit van het audiosysteem niet je van het. Mijn favoriete nummer ”Go Fuck Yourself – Two Feet” (vast onderdeel van het testen van muziek) klinkt niet zoals hij hoort te klinken :(. Desalniettemin werkt alles naar behoren. Stiekem vind dat je de Swift geen side eye mag geven voor deze ‘minpunten’.



Scrollenderwijs

Nog een puntje van kritiek is dat er geen fysieke knop voor het volume is. Door middel van het touchscreen kan je je volume bepalen, maar met mijn acryl nagels raak ik soms net niet goed genoeg het scherm aan. Kan ook voor het grote deel aan mij liggen natuurlijk. Verder is de Swift voorzien van bediening aan het stuurwiel en kan je in de boardcomputer diverse ‘schermpjes’ instellen, waaronder metertjes die vertellen hoe het met je turbodruk zit. Heel leuk, maar na een paar dagen heb ik liever het ‘saaie’ schermpje met het verbruik voor mijn snufferd. Komt omdat de verbruiksmeter van mijn 330i vaak waardes laat zien waardoor ik soms een i3-swap overweeg. De Suzuki Swift zorgt niet voor zulke gevoelens, zelfs met flink spelen en doorrijden red je makkelijk de 1:15.


Kwispelend.

Maar ik hoor je al denken: ”Leuk, Madelaine, maar hoe rijdt ‘ie nou?!”. Als ik je vertel dat ik elk ritje met een glimlach rond heb gereden dan moet je me wel geloven. Onderin heeft de Swift niet mega veel power, maar als je die turbo voelt opkomen houd je vast! Want dan wordt hij echt súper leuk. En met een handgeschakelde zesbak, een vrij stijf onderstel en wendbaarheid waar je ‘u’ tegen zegt is de Swift een groot feestje om mee op pad te zijn. Nee, hij zal de gemiddelde M5 of andere powerhouse er niet direct uitrijden, maar in de bochten bijt de Swift zich stevig vast. Op zijn Rotterdams gezegd: hij is niet vies van op zijn donder krijgen.

Voor een voorwielaangedreven auto houdt hij zich echt goed. En vond ik hem absoluut niet zwabberend aanvoelen. Sterker nog, ik denk dat de Swift een ideale partner is om mee te nemen naar een circuitdag. Geen wonder dat je rondom de Nürburgring veel Swift Sport’s in de verhuur ziet. Die dingen zijn gewoon leuk!

Bewijs zien? Klik hier.

Budget Fun

Meer plezier ga je niet snel vinden voor de 25.000 euro die de Swift Sport moet kosten. Geen groot prijskaartje, wel veel plzier. Dan moet je de afwerking wel voor lief nemen. Geen verlichtte USB-poortjes, een stoelverwarming die automatisch uitschakelt -ja, daar let ik op-, maar wel goede LED verlichting, een standaard kleur die voor veel mensen angstaanjagend is, puike wegligging en vooral heel veel plezier zodra de turbo er zich mee komt bemoeien.

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.