Dit mis ik NIET aan zwanger zijn.

augustus 24, 2016

Dat zwanger zijn, het is me toch wat. Jasmin is alweer 8 maanden op deze wereld en dat betekent dus dat ik alweer bijna ontzwangerd ben. Ik vind het zó suf klinken maar hey zo werkt dat vrouwelijk lichaam nou eenmaal. De zwangerschap was geen pretje, ik kampte met een depressie en als ik foto’s van de laatste weken van mijn zwangerschap terug zie vraag ik me af waarom niemand Green Peace had gebeld. Ik was bijna 20 (!) kilo zwaarder dan dat ik nu ben. Eigenlijk ben ik dus heel erg blij om niet meer zwanger te zijn.

IMG_6212

Benieuwd naar wat ik niet mis? Lees dan snel verder.

Rusteloze benen en ander ongemak- Ik had geluk met mijn matige misselijkheid en het feit dat ik maar drie keer in totaal over m’n huig ging van alle hormonen, daarentegen vond ik het overige lichamelijke ongemak echt drie keer niks. Ik heb me nog nooit zo onsexy gevoeld als in mijn zwangerschap. Er kwamen vetjes op plekken waarvan ik niet eens wist dat ze er konden komen, ik heb flink wat striae aan mijn fors gegroeide buik overgehouden en om maar niet over het gigantische pluishaar te beginnen. Op de striae na zijn het kleine dingen hoor en eigenlijk ‘’mag’’ je niet klagen als je zwanger bent (wat ik overigens gewoon wel deed), maar hetgeen waar ik écht het meeste last van had waren de rusteloze benen en het verschrikkelijke ongemak wat dat met zich mee bracht. Ik kon bijna niet slapen van dit klote gevoel, heb 2839 soorten cremes en gels geprobeerd maar het hielp minimaal. Ik deed staand werk dus ik denk dat dit ook wel meehielp. Op een gegeven moment kreeg ik er ook last van wanneer ik stond of liep. Het was echt dr-a-matisch. Op sommige momenten wenste ik dat ik mijn benen er gewoon even af kon schroeven. Het klinkt nu flink overdreven maar als je ook rusteloze benen hebt dan weet je vast wel wat ik bedoel.

IMG_5973

Het niet alles kunnen eten – Tsja wat zijn die 9 maanden nou op een mensenleven? Inderdaad, drie keer niks. Toch verlangde ik tijdens mijn zwangerschap zó erg naar biefstuk en een goede rode wijn. Alsof het dan drie keer zo erg wordt omdat het niet mag of zo. Twee dagen na mijn bevalling aten we dan ook carpaccio, een flinke varkenshaas en een goed glas rode wijn on the side. Dat ik na drie slokken al teut was vergeten we maar even. Het was alsof alle smaakpapillen in mijn mond even een dansje deden, god wat was dit lekker. Ik vind het nu zo veel relaxter om niet bij alles na te moeten denken. Wat een luxe is dat dan toch. (Ik heb het goed volgehouden hoor, je krijgt immers een baby dus je weet waarvoor je het doet)

IMG_5400

Gemiddeld zo’n 48474 keer per nacht mijn bed uit – Als een zombie liep ik naar de WC toe, ik denk soms dat ik zelfs een paar keer nog sliep. Die kleine lag zo vaak op mijn blaas te raven dat ik er om de 5 minuten uit moest om te plassen.

Niet comfy slapen- En als ik dan eindelijk sliep, nadat ik mijn benen had voorzien van 38 liter gel en er eerst nog 90 keer uit was geweest.. dan kon ik bijna niet slapen omdat ik niet meer op mijn buik kon liggen. Tot 20 weken wist ik het te ‘rekken’, daarna protesteerde Jasmin gewoon. Dat op mijn buik slapen kon ik (letterlijk en figuurlijk) op mijn buik schrijven.

Hoi babybuik.

De depressie – Het zou een beetje gek zijn als ik deze wel zou missen ;). Maar die rot gevoelens mis ik dus voor geen seconde. Dat ik me zó zó zó slecht voelde en mezelf alleen maar walgelijk kon vinden. Ik ben heel erg blij dat dit voor 90% is verdwenen en die donkere wolken weg zijn gevaagd. Hormonen zijn geen pretje en het is dan ook echt bizar om te merken hoe heftig je er op kan reageren.

De lelijke kleding – Nou moet ik zeggen dat ik mezelf best lang heb weten te redden met shirtjes en truitjes een maat (of twee ) groter, maar ik was wel heel erg blij toen ik weer een oude broek paste en gewoon mijn eigen kleding aankon. Ik mis dan wel weer die positieleggings, oh die zitten zo super lekker. Is het raar als ik dus nu weer aan zou doen :’)?

Stiekem de foto maken.

Zoals je misschien wel merkt ben ik nog lang niet toe aan een tweede ;). Natuurlijk is een zwangerschap mooi en is het prachtig wat het vrouwelijk lichaam allemaal kan, maar voor nu pas ik nog een aantal jaren hoor. Het is mooi zo met één kindje! Geen rammelende lichaamsdelen hier :).

XO Madelaine

 

1 Comment

  • Reply Martina augustus 25, 2016 at 09:45

    Wat ontzettend heftig dat je je zo slecht voelde! Ik ben ook zo belachelijk veel aangekomen in mijn zwangerschap, niet normaal
    Martina onlangs geplaatst…21 Augustus 2016 – Review Jetske Ultee undercover foundationMy Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge