Mijmeren over mama zijn. 

juli 28, 2016

Als je wel eens mijn blog leest, mij op Facebook/Instagram of andere social media volgt dan kan het wel eens zijn voorgevallen dat je zo nu en dan een klein meisje voorbij ziet komen. Jasmin, mijn dochter. Ik deel niet heel erg veel van haar, ben immers geen typische ‘mommyblogger’ en houd haar wat meer op de achtergrond. Maar zij speelt natuurlijk een onwijs grote rol in mijn leven, ze zorgt er voor dat ik elke ochtend intens gelukkig word wanneer ik haar uit haar bedje haal.

Tijdens mijn zwangerschap stond de wereld op z’n kop. Ik had last van een depressie, we gingen verhuizen, Michel startte net zijn bedrijf en naast alles werkte ik ongeveer 30 uur in de week. Mijn dagen waren hectisch, vooral met het verhuizen. Sta je op met een grote donderwolk boven je hoofd, 8 uur lang op je benen staan en dan of naar Delft om spullen te verhuizen of naar Rotterdam om dingen in het huis te doen. Op een gegeven moment wist ik zo veel van de Gamma af dat ik er bijna kon gaan werken. Druk met een hoofdletter D. Ter ontspanning blogde ik zo nu en dan voor NIVEX.


Ik heb het zeker honderden keren verteld maar door die depressie was ik ook bang om ná de bevalling nog depressieve gedachtes te hebben. Zoals elke nieuwbakken moeder heb ik momenten gehad dat ik niet meer wist wat ik moest doen en vond ik de gebroken nachten best pittig. Gelukkig zijn die ons al snel bespaard (go Jasmin). Maar goed, ik dwaal af. Ik profileer mezelf niet alleen maar als ‘mama van’ en je zal al niet snel een babyspam zien op mijn social media. Ondanks dat ik die dingen low key houd ben ik natuurlijk wel gewoon moeder! Ik vind dat altijd een beetje duf klinken op de een of andere manier. Ik voel me namelijk veel meer dan alleen moeder. Bij het woord moeder moet ik trouwens ook denken aan mijn eigen moeder ;). Mama dan..


Ik vind mezelf als moeder niet heel erg anders dan voorheen. Ik ben nog steeds Madelaine. Natuurlijk heb ik de zorg voor een baby, die veel te snel ontwikkeld om het bij te benen, en kan ik niet zomaar even weg of dingen voor mezelf doen. Het is wel te regelen maar het vergt gewoon wat planning. Ik was vroeger altijd een beetje het type dat gewoon nú wilde doen waar ze zin in had, en dacht altijd dat het hebben van een kindje dat tegen zou werken. Gelukkig is dit niet het geval, althans ik sta er zelf niet meer zo in. Ik probeer alles gewoon goed te plannen. Michel verdient zijn me-time, ik verdien mijn me-time en de tijd als gezin is ook erg kostbaar. En als iets niet lukt zoals ik het wilde dan kan ik me daar wel wat makkelijker bij neer leggen. Daarnaast ben ik best makkelijk geworden met Jasmin en neem ik haar vrijwel overal mee naar toe (tenzij niet verantwoord). Als wij een feestje hebben bij vrienden thuis dan gaat ze vaak genoeg gewoon mee. De vrouwen in onze vriendengroep vinden baby’s geweldig en vormen meteen een soort roedel om Jasmin heen, zo heb ik vaak ook mijn handen vrij. Jasmin slaapt ook gemakkelijk in een ander bedje, dus ook daar hebben we geen zorgen om en kunnen we gewoon nog dingen doen zoals het vroeger ook ging.


De komst van Jasmin heeft ons echt verrijkt. Er is een soort rust over mij heen gekomen. Ik raak minder snel in paniek, heb vrijwel geen paniekaanvallen meer en voel me echt gezegend met zo’n rijk gezin. We mogen onszelf heel erg gelukkig prijzen met zo’n makkelijk kindje, dat helpt misschien ook wel heel erg mee. Ik vind het moederschap niet moeilijk, het is iets dat wel goed bij me past. Het klinkt misschien heel gek hoor maar ik ontdek het ‘kind zijn’ ook weer. Daarnaast is de liefde die je voor je kindje voelt zo groots en puur, daar kan geen enkel gevoel tegen op. Zelfs niet de mooiste of dikste auto die er is ;). 

Drive safe,

Madelaine

1 Comment

  • Reply Ellen juli 28, 2016 at 22:05

    Wat een lief artikel met mooie foto’s van Jasmin. Leuk om ook deze kant van je te zien.
    Ellen onlangs geplaatst…Slowcooker, wat een uitvinding!My Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge