LIFE – Wij zijn verloofd!

oktober 13, 2015

Hoi. Ben ik dan. Met een zoetsappig stukje. Sinds eergisteren heb ik namelijk een onwijs mooie ring aan mijn linkerhand. Omdat ik het verhaal wel 28383 keer kan vertellen besloot ik het ook gewoon online te zetten. Ik wilde met NIVEX de persoonlijkere kant op, dus dan doen we dat.

Gewoon een zondagavond.

Omdat ik vrijdag al uitbarstte in tranen na een gewone ”Hoi liefje, hoe is het?” aan de telefoon hadden Michel en ik afgesproken wat leuks te gaan doen op zondagavond. Hij is druk bezig geweest met z’n werk, in het huis en met de auto dus veel zag ik hem niet. Mijn werk is immers op vrijdagavond en in het weekend. Vorige week zat ik 4 dagen thuis en laat dat, in combinatie met die razende zwangerschapshormonen, nou zorgen voor ietwat labielere momentjes. Ik vind het leuk hoor om met de katjes thuis te zitten, maar na drie dagen wil ik best een diepgaand gesprek met iemand of thee zetten voor een ander persoon dan mijzelf. Nora uit de gordijnen halen en Emma voorzien van oogdruppels is niet echt uitdagend, hoewel die kitten je af en toe toch wat beweging bezorgt wanneer ze als Speedy Gonzalez door het huis racet. Maar goed, zondag dus.

Allereerst werd er een rondje gemaakt in het Kralingse Bos, eigenlijk was ik behoorlijk moe van werken en een feestje, maar een boswandeling maken is sinds kort een van mijn meest favoriete dingen. Ondanks mijn slakkentempo en de frisse wind was het even heerlijk om er uit te zijn. Nadat we, uit de wind, een bankje hadden opgezocht hebben we heerlijk even gekletst over van alles en nog wat en onze favoriete hobby uitgeoefend: mensen kijken. Er kwam een vrouw langs met een ontzettend schattig meisje, ik schat zo’n anderhalf, en ze had zulke leuke kleertjes aan. We waren er al snel over eens dat we onze dochter ook zo gaan aankleden, te cute. Een beetje pinterest achtig (kleine zwarte uggs, trenchcoat) en misschien wel zonde omdat ze binnen de kortste keren toch onder de vlekken zitten, maar hey het was schattig.

We hadden het over dat je kan trouwen aan de Kralingse Plas (we zaten bij ‘De Schone Lei’ een van de trouwlocaties van Rotterdam) en al snel ging Michel voor me zitten: ”WIL JE MET ME TROUWEN HAHAHA.” Dat was dus niet het aanzoek, dat kwam pas een paar uur later. Maar hij vertelde later wel dat hij er over na had gedacht om het daar te vragen. Pestkop. In de middag had ik al een berichtje gehad met precies dezelfde vraag met erachter: ”moest even oefenen.” En nope er gingen geen alarmbellen af. Het kwam over als good old pesten, zoals hij als geen ander kan ;). Wel op een leuke manier hoor.

Ter afsluiting van een gezellige namiddag gingen we uiteten bij ‘De Boekenkast’ in Capelle. Eenmaal thuisgekomen hadden we allebei last van een after dinner dip. Althans dat is wat ik vermoedde want de normaal o zo spraakzame Michel was wel heel stil geworden. Ergens dacht ik dat ik iets verkeerd had gezegd of gedaan, maar dan had ik het zelf ook wel geweten wát datgene dus was. Ik had de televisie aangezet en ‘Wegmisbruikers’ was toch bezig, dan maar even chillen. Ik had mijn iPad erbij gepakt en Michel keek tv, althans dat dacht ik want hij zat gebiologeerd naar het scherm te staren.. maar het geluid stond echt heel erg zacht. Zo zacht dat het vrijwel niet hoorbaar was, omdat hij nog niks had gezegd (al helemaal niet over het programma dat op niveau bibliotheek stond) zette ik het volume maar omhoog. Nog steeds geen respons. ”Ik ga even chillkleding aandoen” en hij vloog naar boven. Volgens mij denkt elke vrouw op zo’n moment wel dat er iets niet helemaal lekker zit, het ging allemaal een beetje awkward of zo. Na een half uur, ik zat toch alle gemiste artikelen op Buzzfeed te lezen dus had niet in de gaten dat hij zo lang weg was, riep hij mij naar boven. ”Kijk wat de katten hebben gedaan”

12142659_894806920604264_495738567_n

”Ja ik kom er aan, even opstaan” antwoordde ik als een bejaarde. (30 weken zwanger, dat gaat allemaal niet zo soepel meer). Ik had al de pest er over in dat de poezen weer iets hadden gedaan en liep met tegenzin naar boven toe. De katjes lagen beneden heel lief te slapen, wellicht dat ze ook wat door hadden want normaal vliegen ze de trap op en af zodra je naar boven toe loopt.  Uit de slaapkamer kwam zacht flikkerend licht, ik opende de deur en zag daar een heel mooi hart staan van allemaal waxinelichtjes. Er lagen rode rozen op het bed, bij thuiskomst had ik al wel een bosje rode rozen zien staan op tafel maar ik ben gezegend met een man die zo nu en dan rozen meeneemt dus het viel me niet op dat hij wat van plan was, en de letter M was gevormd door brandende kaarsjes op het nachtkastje. ”Wat is dit nou” stamelde ik uit en vervolgens kreeg ik het allerliefste verhaal ooit te horen. Ik zou niet alles meer terug kunnen halen,en er mag ook wel iets privé blijven, maar als je tranen in je ogen krijgt dan is het wel heel lief geweest. Michel ging op één knie en vroeg of ik met hem wilde trouwen. JA! Toen kwam de allermooiste ring ooit tevoorschijn die hij om mijn vinger schoof. ”Heb je nou ja gezegd?” vroeg hij nog.. JA NATUURLIJK! Ik was (en ben) zo ontzettend blij en gelukkig. Dat hij met mij echt de rest van zijn leven wil delen, het voelt zo fijn. We krijgen natuurlijk samen een dochtertje maar de verloving voelt wel echt als de kers op de taart.

LIEFDE!

LIEFDE!

Ik heb alles waar ik ooit van heb gedroomd. Het hele plaatje is compleet! En die waxinelichtjes? Nou die was ik dus ‘kwijt’. Ik wilde zaterdag de kaarsjes aansteken in huis maar kon ze nergens vinden. ”Ah joh die liggen ergens op de grond in de kast” had Michel verteld. Nou dan maar geen kaarsjes aan. Het bleek dus dat hij ze al best lang boven had verstopt voor me. Even als de ring die dus al een langere tijd in huis verstopt lag. Hij heeft zelfs contant geld gepind, mocht ik namelijk op een of andere manier zijn bankzaken inzien ik niet ineens een bedrag zou zien staan met bijbehorende winkel. Super slim allemaal! En ik heb echt helemaal niks doorgehad. De rozen waren (voor mij) geen hint, het berichtje niet en ook niet zijn aanzoek bij het bankje. Het enige wat wel opviel was dat hij een programma keek zonder geluid. Dus mannen, mocht je ooit je vriendin ten huwelijk vragen.. kijk dan tv zoals het hoort haha.

Volgende week gaan we gewoon nog voor het geregistreerde partnerschap, zodat alles voor ons en de kleine goed is geregeld. Maar het echte huwelijk zal ergens in 2018 plaatsvinden. Tot die tijd noem ik hem lekker mijn verloofde. Ondanks dat ik stiekem al een beetje gebruik zal maken van zijn achternaam.

Ik zit ergens heel erg hoog op die wolk hoor jongens. En dat is best leuk kan ik je vertellen! Aaaaaah mijn grootste liefde heeft me gewoon ten huwelijk gevraagd! Hij vroeg nog of hij het wel goed had aangepakt en of ik er blij mee was. Ja natuurlijk! Het was zo lief, de ring is zo mooi en hallo ik voel me al vereerd genoeg met überhaupt een aanzoek van hem. Ik hing aan zijn lippen toen hij vertelde hoe hij de ring heeft uitgezocht, hoe zenuwachtig hij was en daarom niks zei, dat hij dacht dat ik elk moment zou vragen waar hij zou blijven, of ik niet op zolder zou komen die dag om de rest van de bloemen per ongeluk te ontdekken, over hoe hij het al eerder heeft willen vragen maar er geen goed moment kwam of ik zat toen niet lekker in mijn vel en hij wilde het niet vragen als ik me down voelde, dat ‘ie ook niet onopgemerkt de ring mee durfde te nemen ergens naar toe..

Ik ben intens gelukkig. Ik kan me geen betere man en beste vriend wensen. We kunnen lachen over de kat die een scheet laat tot diepe gesprekken voeren midden in de nacht. Er is niemand de me zo fijn aanvoelt als hij en bij wie ik heerlijk weg kan kruipen. Ik krijg er natuurlijk ook een hele leuke schoonfamilie bij, daar ben ik ook zeker heel blij mee.

De baby in mijn buik moet haar ruimte momenteel even delen met triljoenen vlinders.

Yours truly,

Madelaine.

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge