LIFE – Knocked up, eerste trimester.

juni 4, 2015

Vorige week woensdag maakte we het ein-de-lijk wereldkundig door middel van een (naar mijn mening) awesome en originele foto. In december van dit jaar verwachten Michel en ik onze eerste eigen mini petrolhead. Rond 22 december om precies te zijn. Mocht je de reeks aan hints niet snappen of een leesbril nodig hebben voor het ‘baby on board’bordje. Ja je denkt het goed; ik ben zwanger. In deze blogpost neem ik je mee in het eerste trimester. Met bijna 12 weken op de teller ben ik daar namelijk bijna uit, en ik ben zo gelukkig als een kitten in een nieuw mandje (of zo). Natuurlijk (of nja eindelijk..) met het feit dat ik zwanger ben, maar ook dat ik uit die eerste periode ben.

11311724_938876332843384_1893260539_n

I wanna have your babies, get serious like crazy nananana. 

Allereerst, ik had echt geen vermoedens dat het eventueel mogelijk was dat ik zwanger was. Het enige is natuurlijk dat ik niet ongesteld werd. Of nja bij 1 dag ‘te laat’ ging er wel een belletje rinkelen. Het zou wel handig zijn om tΓ³ch een testje te doen. Je weet immers maar nooit. Zodoende zijn we uber romantisch naar een avondwinkel gereden, op 12 april,  en heb ik die test gedaan. Omdat ik de eerste twee strepen niet geloofde liet ik ze aan Michel zien, die ietwat slaperig zei dat het er inderdaad twee zijn. Zo rustig heb ik een man nog nooit zien reageren op het feit dat zijn vriendin zwanger is. OkΓ© tijd voor test nummer twee, drie en omdat ik het maandag nog niet geloofde deed ik ook meteen zo’n kneiter dure Clearblue test. Binnen drie seconden stond er ‘Zwanger 1-2”.  Het is dus Γ©cht zo… ik ben zwanger.

Het bewijs ;)

Het bewijs πŸ˜‰

Er is geen enkel moment van twijfel geweest of ik het wel of niet wilde. Wij gaan er samen 100% voor, en ik heb ook geen enkele keer getwijfeld of Michel wel een goede vader zou zijn. Het stond overduidelijk vast dat ik met hem zeker een gezin zou willen. En sinds ik zwanger ben, is die verliefdheid alleen maar toegenomen.

Stiekem zwanger zijn op je verjaardag en je feestje, Geen aanrader. Hier nog niks te zien.

Stiekem zwanger zijn op je verjaardag en je feestje, Geen aanrader. Hier nog niks te zien.

Ik krijg van Michel de dag na de test een grote bos bloemen en een kraslot, zΓ³ veel geluk hebben we nou ook weer niet.  Tijdens mijn verjaardag hebben we al wat kleertjes en dingetjes gekregen. Dit voelt zo raar, alsof het niet voor mij is (ik pas het helemaal niet).

Papa don’t preach..

Het enige waar ik wel de eerste dagen last van had was een verschrikkelijk gevoel van paniek, ten eerste moest ik het mijn ouders vertellen en ik besloot om dat op mijn verjaardag te doen. Ten tweede kon ik met niemand er over praten behalve Michel. En natuurlijk is hij de allerliefste en onwijs begripvol, maar hij is geen vrouw die al eens zwanger is geweest dus met de vraag ‘hoort het dat mijn boobs bijna ontploffen’ maak ik hem eerder blij dan dat ik een advies krijg ;). Ook krijg ik ineens te maken met grote toekomst vragen wat betreft werk en school. Op het moment van schrijven heb ik nog geen helder plan. Werken doe ik sowieso al genoeg.

image2

Later die week heb ik mijn zus en vriendin Kirsten maar ingelicht via whatsapp (hallo het is 2015) en ik kreeg gelukkig hele lieve en fijne reacties terug. Vervolgens vertelde wij het aan Michel z’n vader en zo viel er al een hele last van m’n schouders af. We hebben mijn ouders en Michel zijn vader een cadeautje gegeven met een zoetsappig briefje erbij, zo hoefde wij het niet heel ‘klinisch’ te vertellen en lieten wij een pakje sokjes het woord doen. Mijn schoonvader dacht eerst dat hij een cadeau kreeg omdat hij op de kat had opgepast, was ik alweer helemaal vergeten (dementie jup).. Toen iedereen het wist (qua familie en vrienden die dichtbij stonden) kon ik eindelijk meer genieten. Misschien een beetje vreemd, of niet, maar ik had het echt zwaar om het geheim te houden. Oh en ik heb naast leuke reacties ook stomme reacties gehad hoor, maar die mensen mogen op zijn Rotterdams gezegd.. nee oke ik ga het netjes houden..

Ziek, zwak en zwanger.

Vanaf het moment dat ik wist dat ik zwanger was kwam er een verschrikkelijke moeheid over me heen. Daarnaast werd ik van hele rare dingen misselijk, maar heb ik gelukkig nog maar twee keer met de wc moeten ‘knuffelen’. Gelukkig heb ik van de huisarts pilletjes gekregen tegen de misselijkheid, beide keren was het namelijk zo erg dat ik het beeld van een glas water niet eens kon verdragen. Tot zover de nasty details. Ik ben meteen braaf begonnen met het slikken van vitamines en mindful zwanger zijn. Joe ‘zweefteef’ over here. Ik wil zelfs hypnobirthing ga proberen, je bent een controlfreak of je bent een … controlfreak.

Ik vind het zwanger zijn best leuk, maar loop tegen dingen aan die ik wat minder vind. Allereerst heb ik moeite met het feit dat mijn lichaam verandert (jup ik kan niet tegen het aankomen, het pluishaar, de familie mee eter op mijn kin), maar moet ik echt een positieve mantra in mijn hoofd hebben en dat het natuurlijk voor een goed doel is. Er zijn momenten geweest dat ik het echt even niet leuk vond. Dus nee die roze wolk heb ik niet elk moment gehad. En daar voel ik me ook totaal niet schuldig om. Het is natuurlijk wΓ©l een onwijs mooi cadeautje en ik ben ook echt heel blij dat mijn lichaam dit maar mooi allemaal doet. En ja als ik mijn vriend soms zie zitten dan krijg ik echt een intens gelukkig gevoel dat wij dit samen mogen meemaken. Maar het is niet altijd rozengeur en maneschijn.

Daarnaast heb je echt zwangerschapnazi’s die je de halve Albert Heijn verbieden. Ik eet natuurlijk geen broodje filet of carpaccio meer, maar ik leef niet in een wereld waarbij groenten 37373 keer gewassen  moeten worden door biologisch afbreekbare boeren. Ik heb mijn sigaretten weggegeven, en de fles Hugo staat nog dicht in de koelkast. Ik probeer alle goedbedoelde adviezen soms met een korrel zout te nemen en bij twijfel bel ik de verloskundige. Als vrouw ben je al onzeker, als zwangere vrouw NOG erger. Ik kan al huilen bij Opsporing Verzocht en vind mintgroene dingen ineens het einde. Hormonen..

  • Het leger der zwangeren en wat je allemaal niet en juist moet doen.. ik kan er niet echt aan wennen. Oh en positie kleding? Er zitten dingen tussen, man man man. Ik heb twee jeans van Mamalicious (echt die naam ook) en ze behoren ‘skinny’ te zijn maar mits ik mijn broekspijpen niet tot mijn oksels oprol is er weinig skinny te bekennen. Er is alleen lengte maat 34, laat ik nou net 32 hebben. Die gaan dus naar de kleermaker. Tot het kan houd ik het bij shirts die ik nog pas en topjes van de H&M. Ik ben zelf helemaal niet van die hippe teksten op shirts en hoef al helemaal niet iets met ‘100% ikke’ te dragen om mijn buik. Ik heb ooit eens beloofd een MILF te worden, en dan is er nergens iets aan kleding dat MILF schreeuwt… Z

Stiekem de foto maken.

Stiekem de foto maken.

Hij gaat best 'viral'. Heel tof om te zien.

Hij gaat best ‘viral’. Heel tof om te zien.

Misschien klinkt het allemaal een beetje negatief nu, maar ik heb genoeg momenten dat ik weg zwijmel. Ik kan verliefd staren naar de echo’s, word al emotioneel als ik een knuffeltje koop, droom genoeg over wat het wordt en aai liefdevol over mijn buik. Maar stap evengoed nog op de motor nu ik mijn pak nog pas.

''Emma je krijgt een broertje of zusje'' Shit ik verstop me snel. Oke dag. En ja ik doe mee met moeders voor moeders.

”Emma je krijgt een broertje of zusje” Shit ik verstop me snel. Oke dag.
En ja ik doe mee met moeders voor moeders.

De eerste echo hadden we op 8 mei, onwijs zenuwachtig stapte we op DE FIETS (ja mensen echt waar). Gelukkig kregen we meteen de echo en was er al heel snel een klein vlekje te zien. Het hartje knipperde en een traan biggelde van mijn wang. Ik heb me nog nooit zo gelukkig gevoeld als na die eerste echo. Omdat wij hebben gekozen voor een combinatietest hadden we 21 mei weer een echo. Het leek alsof er 272 jaar tussen die twee echo’s zaten, wat duurt dat lang zeg. En dit maal zagen wij een hupsend en bewegende kleine baby. Toen Michel wat tegen mij zei bewoog ‘het’ meteen, zal vast dikke toeval zijn maar goed. Vrijdag nemen we weer een kijkje en binnenkort willen we een pretecho laten maken om te kijken of wij een jongen of meisje krijgen. Ik heb zelf niet echt een voorkeur maar wel genoeg dromen gehad over een zoon. Oh en natuurlijk komt er een genderreveal party en een babyshower. Dan maar in een keer uit je dak toch.

Iets zegt me dat ik veel katten dingen heb.. beetje maar.. verder geen issues hoor.. neuh

Iets zegt me dat ik veel katten dingen heb.. beetje maar.. verder geen issues hoor.. neuh

Ik ben echt onwijs verliefd. Op onze eigen kleine mini petrolhead *werknaam is Mini Snoej* en op mijn steun en toeverlaat Michel. We komen er wel, dat weet ik zeker.

To be continued…

– Madelaine

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge