Lets talk about: school.

april 10, 2015

Voor wie het nog niet weet, ik ben gestopt met mijn stage bij de gemeente. Dat is niet iets wat ik van de een op andere dag besloten heb, maar iets wat al langer speelde. Uiteindelijk ben ik nu al drie weken, met veel plezier, aan het werk bij mijn bijbaan en in de tussentijd probeer ik mijn zinnen te verzetten door te bloggen.

Ik wil niet teveel in detail treden, maar ik stond met tranen in mijn ogen om ’s ochtends van huis te gaan en kwam bekaf thuis. Ik laadde pas op als ik bij mijn bijbaan kwam. Nou heb ik een onwijs sterke werkethiek, dus ligt het daar niet aan want die 6 dagen werken kwam ik zonder horten of stoten door. Ik kan moeilijk een hele week thuis zitten en niks doen. Na één dag moet ik alweer wat om handen hebben.

Momenteel ben ik vierdejaars Integrale Veiligheid, een studie die mij op dit moment steeds meer tegen gaat staan. Wellicht door de tegenslagen, maar ook omdat ik nu ouder ben en meer weet wat ik wél wil in plaats van maar te doen wat iedereen het beste lijkt. Ik ben IV gaan studeren op aanraden van mijn vader en na een mislukt jaartje SJD dacht ik dat IV, gezien het brede werkveld, wat meer bij mij zou passen.

Mijn aller-aller-aller grootste droom is om Autotechniek te studeren, maar ik ben ten eerste al vier jaar bezig met IV dus waarom nu nog stoppen, ten tweede ben ik geen heldin (ik weet net wat 1+1 is) met wiskunde en laat je dit nou net nodig hebben tijdens deze studie. Een ander idee is om na IV een thuisstudie te doen richting commerciële economie en marketing om zo wat meer betrokken te worden bij de autowereld. Maar ik kan natuurlijk ook heel erg mijn best doen met NIVEX om daarmee meer mijn automotive kant te onwikkelen. Zoals je dus merkt zit ik in een onwijze padstelling, met mezelf. En na een lastige periode vind ik het heel vervelend om weer momenten te hebben waarop ik me onwijs klote voel wat school betreft. Het voelt alsof ik nu al in een soort midlife crisis beland ben, en ik ben bijna 23 ;). Ik zie mensen van mijn leeftijd hun studie afronden, een baan vinden en echt het grote mensen leven ontdekken. Nou woon ik samen met vriend en kat en heb ik ook een baan, maar ik betrap me toch soms op wat jaloezie.. waarom gaan dingen bij mij nou soms zo moeilijk?

Veel tijd voor zelfmedelijden is er niet, want er moeten knopen doorgehakt worden. Stop ik? Ga ik door? Hoe kan ik IV combineren met mijn liefde voor de automotive wereld, wat wil ik later doen? Op dit moment veel vragen waar ik nog geen antwoord op heb. En ik weet ook niet hoe snel ik hier een antwoord op moet gaan vinden. Of nou ja hóé ik dit antwoord moet gaan vinden is nogal een opgave. Gelukkig steunt Michel mij onwijs, en kijken we het zelfde tegen werk en studie: plezier is aller aller belangrijkste. Ik moet nog 44 jaar werken, en het moet wel een leuke rit worden.

Wanneer iemand me nu aan me vraagt wat ik over vijf jaar wil doen, dan zeg ik steevast ‘iets met auto’s. Maar wat? Nog geen idee? Ja als je parkeerboetes uitschrijft doe je ook wat met auto’s, maar ik zie mezelf meer in een marketing team van Maserati als je begrijpt wat ik bedoel. Heb ik toen ik 18 was echt de verkeerde keus gemaakt? Of was ik überhaupt te jong om een goede keus te maken?

Ik wil mijn ouders niet teleur stellen, en mezelf natuurlijk ook niet. Ik wil ook afstuderen, maar ook iets doen wat ik daadwerkelijk leuk vind. Ik voel me eerlijk gezegd een beetje een verloren student die momenteel een beetje in de knoop zit met wat ze zelf wilt gaan doen. Wat ik zeker weet is dat ik niet de komende jaren iets ga doen waar ik geen passie en liefde voor hem. En is het ooit te laat om nog te studeren? Kan ik nog omgeschoold worden? Gesprekken op school hebben me tot nu toe ook niet heel veel opgeleverd helaas.

Mocht er iemand de oplossing weten; bel/sms/stuur rooksignalen. Ik weet het momenteel even niet meer.

-Madelaine

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge