Jasmin zes maanden

juni 15, 2016

Vandaag is het dan zo ver, onze kleine dame is alweer een half jaar oud. Hoe cliché en stom het ook is om te zeggen, dat half jaar is voorbij gevlogen.

Ik weet nog dat ik op een, totaal niet koude, decemberdag met een inimini klein baby’tje het ziekenhuis verliet. Hoe klunzig Michel de Maxi-Cosi in de M5 zette en we Jasmin kennis lieten maken met ‘de wereld’ (en het gebrom van een V10 ;)). 

De kraamweek (weken zelfs) was niet leuk, de stress en spanning van de slechte hielprik waren moordend en ook het uitvogelen hoe en wat met Jasmin haar medicatie was een heftig traject. Maar nu zijn we alweer een half jaar verder, hebben we alles onder de knie en zijn we echt heel erg gelukkig met z’n drieën. Ik zou niet meer weten hoe alles was zonder haar.

13139360_1121586017905747_2633378175623430520_n

Ik schrijf zo nu en dan over Jasmin, ben absoluut geen mamablogster – dat is echt zo niet voor mij weggelegd. Desalniettemin vind ik het wel leuk om met speciale momenten en mijlpalen, zoals deze, wat over onze dochter te schrijven. Zij speelt immers een hele grote rol in mijn (ons) leven.

Jasmin is echt een voorbeeldige baby. Op de crèche horen we het vrijwel elke keer wanneer we haar ophalen. Ze is 99% van de tijd zo vrolijk, zelfs na een lange dag bij de opvang krijg je nog de grootste glimlach toegeworpen. Sinds een paar maanden lacht ze ook hard op, heerlijk hoe ze met dat nog hese stemmetje uit d’r dak gaat van het lachen. Kietelen op haar buikje is een groot favoriet, maar ook wanneer we achterlijke zelfbedachte liedjes zingen voor haar dan krijg je een lachsalvo. Misschien lacht ze ons wel uit als we weer het zo veelste ‘Jasmin is een katje’ zingen. No shame.

1625765_1091165770947772_4832423302974255792_n

Wat slapen betreft is ze ook goed opgevoed. Met zes weken sliep ze al door en inmiddels krijgt ze rond half 8 een laatste flesje en slaapt ze klokje rond. Mama blij, papa blij, Jasmin in chillmode. Toen ze last kreeg van haar tandjes was het wel ineens een week lang tijd om rond 5 wakker te worden, maar ik denk dat we daar absoluut niet over mogen klagen gezien we best ‘gezegend’ zijn met zo’n makkelijke baby. Soms denk ik wel eens dat alle drama die we hebben gehad  wordt beloond met hoe makkelijk het nu gaat. Misschien slaat die gedachtegang nergens op, maar dat het een makkelijk kind is is een ding dat zeker is. Michel en ik zijn zelf ook vrij relaxed, we nemen haar vrijwel overal mee naar toe (en ze vermaakt zich prima!), houden ons ook wel aan een bepaald ritme maar doen vooral gewoon ons eigen ding. Het is geen populaire uitdrukking maar wij zijn van mening dat Jasmin in ons leven is gekomen en niet wij in dat van haar. Dat ons leven is veranderd sinds haar komst is een feit, maar wel in positieve zin. We gunnen elkaar ook de ruimte om leuke dingen te doen en zelf vind ik niet dat er veel dingen zijn die ik nu niet of moeilijker kan doen. Ja je hebt oppas nodig en je moet wat beter plannen, maar als dat het enige is? Voor iedereen is het weer anders maar persoonlijk vind ik het ouderschap niet zwaar. Ik krijg juist veel energie en liefde van/voor haar.

Het enige wat ik in het begin wel zwaar vond is de hulpeloosheid die een baby heeft. Dat ze huilt en dat je gewoon écht niet meer weet wat er aan de hand is. Dat kan lastig zijn. Inmiddels kennen we Jasmin goed genoeg om te weten wat er is en blijkt het soms ook gewoon echt een dramaqueen te zijn. Gelukkig valt dat laatste wel reuze mee hoor, zoals ik al zei ze is gewoon echt super vrolijk. Van sprongetjes en prikjes hebben we tot nu toe ook weinig tot geen last. Ze is niet ziek geworden van de entingen en qua sprongetjes kan het voorkomen dat ze een dag of twee niet lekker in haar vel zit, dan modderen we wat aan en is het de volgende dag weer een wereld van verschil.

 Nu ze een half jaar is mag ze steeds meer eten en drinken, ik vind dat echt heel erg leuk en merkte ook wel dat ze er aan toe was. Met vier maanden zijn we rustig aan begonnen, soms een keer in de week een probeersel, maar niet dat het moest of zo. Sinds een week of twee geleden krijgt ze elke dag twee keer wat naast haar normale flesjes -die ze zelf beet kan houden, ze eet behoorlijk goed. Met groenten heeft ze soms nog wel moeite, kind van haar vader he..


Jasmin is echt een heerlijk en vrolijk meisje, we genieten al een half jaar volop van haar en vinden het heel tof om die ontwikkeling mee te maken. Met vier maanden rolde ze al om, nu zit ze al vrijwel zelfstandig. Het gaat écht super super supersnel. En hoe meer ze zelf kan hoe leuker ik het vind ;). Aan de ene kant kan ik niet wachten tot ze loopt en gaat kletsen of aan de kat d’r staart trekt, anderzijds mag ze echt nog wel even zo klein blijven hoor.

3 Comments

  • Reply Ellen juni 15, 2016 at 21:09

    Leuk om de foto’s van Jasmin te zien. Ze ziet eruit als een heel vrolijk meisje! En de romper is geweldig!
    Ellen onlangs geplaatst…No spending challenge: dag 24 en 25My Profile

  • Reply Willemijn juni 15, 2016 at 10:32

    Fijn om te lezen dat alles zo goed gaat met jullie! Wat een heerlijk meisje heb je! 🙂

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge