Jasmin is jarig!

december 15, 2016

Vandaag is het precies één jaar geleden dat onze levens voorgoed anders zouden zijn. Jasmin werd geboren. Jasmin is vanaf vandaag géén baby meer. WOW!

Ik ben dus ook al één jaar ‘mama van’ en samen met Michel delen wij de bijzondere rol van ouders. Het was een pittig jaar met veel ups en ook zo z’n downs. Maar het is echt waar dat de tijd vliegt en dat eerste jaar ook zo voorbij is. Bij dezen dus een kleine terugblik op Jasmin haar eerste jaar.

1e3160b9b948b76f63350f8f99ecf25f

Op 15 december 2015 werd om 15:31, na een zeer snelle bevalling, onze dochter Jasmin Ellen Isabella geboren. Ik weet nog heel goed welke ontlading ik voelde op het moment dat zij op mijn borst kwam te liggen. Ik kon niet stoppen met huilen, van vreugde en van trots. Trots op mijn dochter, maar ook op het feit dat ik dit even mooi heb geflikt. Na een rot zwangerschap was ik echt héél blij met zo’n voorspoedige bevalling. De uren na de bevalling stond ik echt stijf van de adrenaline en ik weet dat alles vooral zo onwerkelijk voelde. Voor mijn gevoel lag ik al 29 dagen in het ziekenhuis, maar het waren er maar twee. Het voelde dan ook zo gek om nog geen drie uur na de bevalling het ziekenhuis uit te lopen met onze baby in de maxi-cosi. Oja, die hoort echt bij ons.

img_0095

De kraamweek was een hel, kerst was een hel en de eerste twee weken waren echt een kwestie van overleven. Ik ziek, Michel ziek, een pasgeboren baby, en dan ook nog eens de uitslag van de hielprik. Ik las Jasmin haar baby boek terug (die ik soms verlaat invulde, oeps) en dan word je toch weer geconfronteerd met het feit dat het én best heftig was én ook nog eens maar een jaar geleden. Ik weet niet, het deed heel veel met mij toen ik het terug las. Ons eerste uitstapje was geen fijne wandeling met zijn drieën, nee het was een hele dag aan onderzoeken in het Erasmus MC. Zoals bekend mist Jasmin 2/3 van haar schildklier en is deze ook exotisch gelegen. Dat klinkt alsof die schildklier lekker aan het chillen is op de Antillen ;), maar betekend gewoon dat deze niet op de goede plek zit.

De eerste maanden moesten wij elke week met Jasmin bloed laten prikken in het ziekenhuis om haar medicatie daar op af te stemmen, gelukkig werd de frequentie naar mate ze ouder werd wel minder. Inmiddels hoef ik maar één keer in de twee maanden langs te komen voor het bloedprikken en ziet de kinderarts ons slechts één keer per half jaar. Daarmee is een hele last van mijn schouders gevallen want het was in het begin toch wel een dingetje om elke keer naar het ziekenhuis te gaan en bloed te laten prikken bij Jasmin. Het klinkt als een handeling van niks, maar in praktijk was het toch stressvol.

img_3595

Tsja en als het dan toch over stress in het begin hebt, Jasmin kwam ook nog eens twee keer niet door de gehoortest. Gelukkig kwam het de derde keer wel goed, maar we konden het er echt even niet bijhebben. Het lot tart ons graag en nu hebben we weer stress om medicatie die slecht verkrijgbaar is :’).

_DSC1940img_1979

Verder morgen we eigenlijk helemaal niet klagen. Jasmin is een perfecte slaapster en ze ontwikkeld zich super snel. Daarnaast is ze vrijwel altijd vrolijk, meer kan een moeder niet vragen toch? Ondanks dat wij wat moeite hadden met de start is alles helemaal goed gekomen. Ik kan geen leven meer voorstellen zonder Jasmin en voel me soms zo hashtag blessed met haar. Natuurlijk is niet elk moment leuk en is het moederschap soms zwaar, maar het is écht écht écht waar: de liefde voor je kind is onvoorwaardelijk. En dat gevoel, en het gevoel van het zijn van een echt gezin.. daar kan geen dikke Rolls-Royce tegen op hoor ;).

Wow, Jasmin is al één jaar. Tijd voor een stukje taart!

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge