HOERA! Het is een… 1098

oktober 22, 2019

Beschuit met witte muisjes. Ik kocht een Ducati 1098 Streetfighter. Verkocht daardoor dus ook mijn grote liefde: Fernando. Mijn Ducati 848.

Op een koude decemberdag in 2017 kocht ik mijn grootste wens op twee wielen: een Ducati 848. Een motor met veel emotionele waarde, maar ook eentje waar ik veel rijplezier heb mogen beleven. Tot het de laatste maanden niet heel lekker meer ging. Alleen wist ik absoluut niet wat de volgende optie kon zijn.

Want Fernando, zoals ik mijn 848 noemde, was echt mijn holy grail. Sterker nog, ik noemde hem altijd liefkozend mijn vriendje. Zo gek was ik op dat matte zwarte ding. Tijdens onze vakantie naar Zuid-Frankrijk merkte ik wel al dat lange stukken rijden niet heel erg goed meer ging. Door problemen met mijn heupen kreeg ik veel vaker last van een o.a. een slapend been – en tijdens rijden is dat echt absoluut niet fijn-, pijnen hier en daar en bestond ik aan het einde van de vakantie meer uit tape van de fysio dan uit mezelf. Dat ik daar seizoen 2020 niet mee zou ingaan was duidelijk, maar het idee van afscheid nemen vond ik nog écht helemaal niks.

Als .. dan toch.. Een Ducati

Langzamerhand kreeg ik toch wel het idee dat de opvolger van mijn geliefde Fernando een Ducati moest worden. Soms klik je gewoon meteen merk, dan word je er verliefd op en heb je bijna geen andere keus dan erbij te blijven. Omdat ik op diverse social media al wel eens had gehint op een Streetfighter kreeg ik van een kennis in de Ducati wereld de mogelijkheid om met zijn 1098 Streetfighter een rondje te mogen doen. En dan ineens ben je naast verliefd ook nog eens verkocht.

Met vlinders in mijn buik stapte ik van de 1098 af. Wat een waanzinnige motor! Ik merkte dat dit het vermogen (en koppel) was welke ik miste bij de 848 en ook dat de zithouding echt ideaal zou zijn. Erg lang duurde mijn zoektocht dus niet: ik wilde een 1098 Streetfighter. En wat ik in mijn kop heb zitten moet dan ook Meteen Gebeuren. Nog geen drie dagen later had ik een proefrit geregeld met een SF bij een motorzaak – Van Heerdt – in Hilversum. Na een testronde en een gesprek over inruil van mijn 848 was ik er over uit: dit wordt ‘m.

Dat ging trouwens niet zonder complete twijfel. Omdat de 848 voor mij zo’n ontzettende emotionele waarde had en ik hem zo zo zo mooi vond heb ik echt wel meerdere keren mezelf afgevraagd of mijn keus wel de juiste zou zijn. Maar nu ik de 1098 SF heb staan heb ik er echt nul keer meer over nagedacht. Het is een heerlijk parelmoer wit exemplaar, uit 2009 (dus net drie maanden ouder dan Fernando), met Termignoni uitlaten (een must), bar end spiegels (heb ik omgedraaid), meer dan 16.000 km minder ervaring dan Fer (dus die kunnen we makkelijk er nog opzetten) en hij luistert lief naar de naam: Alejandro.



Er staat nog het een en ander op de planning. Zo wil ik nog wat carbon onderdelen extra, nieuwe knippers voor en achter en wil ik graag een andere koppelingsdeksel – oh man, die droge koppeling ratelt zo enorm lekker! – om het geluid nog iets te versterken.

Maar dit is hem dan; mijn nieuwe liefde.

1 Comment

  • Reply Heidi november 11, 2019 at 17:53

    Wat een mooie is hij.
    Heidi onlangs geplaatst…Nieuwe muziek op mijn Ipod… #9My Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.