Gereden: KTM RC8R.

juni 3, 2015

In 2013 kocht ik mijn eerste motor; een Suzuki SV650S. Een twee-cilinder die ik had laten afvoeren op 35 KW. Mijn eerste ervaringen met een v-twin waren ronduit klote. Ik vond het geen fijne, en bovenal betrouwbare motor, en nog geen 4 maanden later stond ‘ie te koop en stapte ik over op 4-cilinders. Tot dat ik ineens de mogelijkheid kreeg om een KTM RC8R te mogen rijden, daar zeg ik geen nee tegen. Ondanks mijn eerdere ervaringen ging ik enkele weken geleden vol goede moed naar Breda toe om een rondje te rijden op deze geweldige machine.

Ik ben geen professioneel motorjournaliste, maar met inmiddels al enige motor-en-schrijfervaring vind ik het leuk om wat weg te pennen over motorfietsen. Dit stuk is gebaseerd op mijn eigen mening. 

Foto door Thomas van Rooij

Foto door Thomas van Rooij

Vriend en fotograaf Thomas van Rooij kent toevallig ook de eigenaar van de KTM en heeft speciaal voor NIVEX wat geweldige foto’s geschoten.

Met een falende Apple Maps en een half lege tank van de S1000RR kwam ik aan in Breda. Allereerst natuurlijk een kort praatje met Riccardo over deze prachtige motorfiets, voor dat ik een stukje ging rijden.

Even aandachtig luisteren.

Even aandachtig luisteren.

De RC8R in cijfers: 1195 CC V-Twin welke goed is voor 175 PK, met een gewicht van 182 KG ben je dus erg rap van je plek (ratio is bijna 1:1 en het is en blijft een sterke V-Twin welke het vermogen vaak onderin heeft), 123Nm koppel bij 8000 RPM.

Wat is er bijzonder aan de R versie? Lichtere wielen, carbon voorspatbord, aangepaste vering, andere ruit, maar bovenal de verbeterde versnellingsbak en het motorblok ten opzichte van een normale RC8. Bij de KTM RC8R waar ik op heb gereden is het sas systeem er af gesloopt, normaliter heeft een RC8R 170 PK maar nu zijn het (max) 5 meer.

De lijnen van de KTM zijn strak en hoekig, wat de motorfiets tot een echte eyecatcher maakt. Het heeft een hele futuristische maar vooral tijdloze feel.

De lijnen van de KTM zijn strak en hoekig, wat de motorfiets tot een echte eyecatcher maakt. Het heeft een hele futuristische maar vooral tijdloze feel. Hij heeft in ieder geval genoeg bekijks… 

De nieuwe RC8R heeft geen carbon voorspatbord. Deze gelukkig nog wel.

De nieuwe RC8R heeft geen carbon voorspatbord. Deze gelukkig nog wel.

 

Gaan met die banaan

Wat mij direct opvalt is dat de zithouding van de RC8R heel rechtop is. Je zit niet op een vermoeiende manier, maar rijdt toch wel op een echte superbike. Het is eigenlijk gewoon zo comfortabel dat je linea recta naar Duitsland wil rijden. Daarnaast pas ik met mijn 1.68 prima op deze motorfiets. Waarbij ik met de S1000RR nog met mijn tenen de grond aanraak (behalve bij stilstaan bij een stoplicht), kom ik met de RC8R prima op de grond. Natuurlijk speel het in hoogte verstelbare zadel ook mee.

Het zadel kan in hoogte worden versteld. En het is tevens de buddy. Past hier dan wat onder? Eh nee. Maar daar zijn oplossingen zat voor.

Het zadel kan in hoogte worden versteld. En het is tevens de buddy. Past hier dan wat onder? Eh nee. Maar daar zijn oplossingen zat voor.

Ready, set, v-twin.

Ready, set, v-twin.

Het oranje dashboard is helder en vrij basic. Er zit weinig poespas aan deze motor, en dat maakt ‘m ook heel leuk. Je ziet een stuurdemper (wel aan te raden), de toeren, de temperatuur, hoe hard je gaat en je kan je trip instellen. Het benzine lampje (en de range) springen aan bij ongeveer 20 tot 40 KM. Hij telt de gereden kilometers sinds je op de reserve bent overgegaan. Lijkt me niet heel prettig op het moment dat je een bordje ‘tankstation 50KM’ voorbij ziet komen. Maar goed, met een motorfiets zonder range weergave weet je vaak ook niet hoe ver je nog kan. Het verbruik is ongeveer 1:11. Voor een V-Twin met 1195 CC redelijk normaal lijkt me.

De 'cockpit'.

De ‘cockpit’.

Als je de motor start komt de heerlijke V-TWIN brom je tegemoet. Een geluid wat ik stiekem toch erg gemist had. De motor rijdt stapvoets al erg soepel (en dat voor een twin) en we rijden de landelijke wegen rondom Breda op. Wat direct opvalt is dat je bij korte bochtjes en rotondes met een lage snelheid, toch wel liever de koppeling in wil houden, hij bokt ietwat en ik ben het nog niet helemaal gewend. Mocht je langer met deze KTM rijden, dan raak je daar zeker gewend aan en weet je hoe je perfect de kortere en kleinere bochtjes kan nemen. Je voelt de motorfiets in lage en hoge toeren redelijk trillen. Mocht je dit niet willen.. koop dan geen V-Twin ;). Het is niet storend in ieder geval.
Zodra je hoger in de toeren komt rijdt hij wel fantastisch soepel. Daar is geen woord over gelogen door Riccardo. Het enige waar je altijd op moet letten (of dat doe ik eigenlijk altijd) bij een V-Twin is het terugschakelen, mijn SV gaf me altijd op m’n donder. De eerste keren dat ik terug moest schakelen met de RC8R was het dan ook best spannend, maar voor een V-Twin met bijna 1200 CC is hij behoorlijk goed te temmen. En heb in de gehele rit geen enkel moment het gevoel gehad dat de KTM mij even een lesje wilde lezen. Hoewel ik zeker er in geloof dat wanneer je zonder zelfvertrouwen op een motorfiets stapt dit zeker het geval kan zijn..

Vanaf deze kant lastig te zien, maar ik vind zelf vooral het kontje onwijs mooi.

Vanaf deze kant lastig te zien, maar ik vind zelf vooral het kontje onwijs mooi.

De spiegels die op de RC8R zitten, zijn er echt voor de looks opgeplakt. Je ziet er namelijk drie keer niks door, ook al rijd je 10 kilometer per uur. Je hele omgeving schudt als een malle. Kwestie van gewenning, of kwestie van hoge irritatie factor? Het maakte mij niet zo heel veel uit tijdens mijn rit, maar mocht je de KTM elke dag gebruiken dan zou je er eventueel voor kunnen kiezen om after-market spiegels op de kop te tikken. Of je haalt ze er af ;).

Foto door Thomas van Rooij

Foto door Thomas van Rooij

Er zit geen ABS op de KTM, maar zoals ik al zei er zit weinig poespas op. Dat maakt de motor een leuk speelmaatje maar ook een fiets die je kan uitdagen op de betere wegen in Nederland. De KTM remt verder uitstekend. Alleen van 1 naar N en 2 naar N valt onder het betere denkwerk. Het schakel pedaaltje is in het begin lastig te ‘voelen’ met motorlaarzen aan. Maar ook dit is een kwestie van gewenning. Na nog geen 2 kilometer was ik helemaal bekend met het schakelgedrag van de RC8R. Wat een fijne uitkomst is; vrijwel alles valt aan te passen aan de motorfiets. Iets wat RC8R rijders volgens mij erg kunnen waarderen. Na een tijdje rijden voel ik toch dat mijn rechterbeen een beetje warm aan het worden is. Het motorblok is vrij ‘in the open’ en de warmte valt goed te voelen.

Girl ehhh KTM POWER!

Girl ehhh KTM POWER!

Als je de KTM eenmaal warm hebt gereden komen er geregeld roffels uit de uitlaat zetten. Ik was wel iets meer gewend, maar het klinkt ondanks zijn bescheidenheid toch erg lekker. De KTM is een robuuste motor, die best bestempeld kan worden als rijbewijs killer. Er zit een vermogen in, dat is niet normaal. Een stoplicht sprintje zal er denk ik voor zorgen dat je bijna het luchtruim in wordt gelanceerd. Het gasrespons is pittig te noemen maar niet onbehandelbaar. Binnen de 3.7 seconden zit je al op de 100 km/u.

De beginnende 1000 rijder kan redelijk uit de voeten met de RC8R, waar de doorgewinterde V-Twin veteraan nog meer plezier zal beleven aan de motorfiets. Volgens Riccardo is het voorwiel gewillig genoeg om van de weg los te komen zodra je het gas vol open trekt. Ik ben een brave dame en heb dit dus niet geprobeerd ๐Ÿ˜‰ De twee cilinders zijn perfect op elkaar afgesteld, wat ook wel redelijk logisch is gezien de injectie, en halen het onderste uit de kan qua kracht en koppel. Het is dan ook niet heel vreemd dat deze KTM het circuit al meerdere malen heeft gezien.

Bonk vermogen. 

Al met al was deze ervaring met een V-Twin louter positief. En snap ik heel goed waarom Riccardo zeer tevreden is met deze krachtpatser. Het is geen alledaagse motor, wellicht komt dat door mijn eerdere ervaringen/ weinig ervaring met een V-Twin of  toch omdat de RC8R je gewoon constant erg lief aankijkt om het gas toch eventjes iets verder open te draaien. Als je al langer V-Twins gewend bent met zoveel vermogen zal de RC8R je zeker aanstaan en is het een echte aanrader. Het is net iets anders dan een RSV Mille of een Ducati. Naar mijn mening heeft KTM een goede stap gezet om de RC8R in het leven te roepen. Met zijn zes jaar op de markt, zie je er helaas (of nja helaas.. het zorgt wel voor opvallendheid) nog niet zo veel van.

Wat mij betreft zou ik best een RC8R voor de deur willen hebben, maar ook een vier-cilinder voor iets minder kom-ik-nog-thuis-met-mijn-rijbewijs-ritjes. Toen ik eenmaal weer op de S1000RR stapte voelde hij aan als een puppy, die best wilde spelen maar waarbij je toch zelf nog even moet uitzoeken hoe pittig hij is. De RC8R is gewoon een bonk vermogen.. klaar. Die schiet op elk moment af.

Bedankt Riccardo dat ik eventjes op pad mocht met je tweede grote liefde :).

 

– Madelaine.

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge