Geërfde liefde.

juni 19, 2016


Trotse dochter.

Wanneer iemand vraagt hoe ik aan de passie voor auto’s kom, is er altijd het zelfde antwoord. ”Via mijn vader.” Ik heb denk ik wel honderden keren verteld hoe mijn vader mij als tweejarig meisje meenam naar de AutoRai. Sinds die keer is het traditie geworden. Toen ik klein was kende ik al veel merken en modellen bij naam en kregen mijn ouders een rolberoerte als ik ”AUDI TT” schreeuwde op de achterbank. Nog steeds schreeuw ik soms een automerk/model ineens uit, maar dan is het Michel die de schrik van zijn leven krijgt. Hij doet precies het zelfde dus dat scheelt.

537063_10151406777046381_716898191_n

Mijn vader met zijn 2CV uit 1973.

Ja die TT, liefde op het eerste gezicht was dat. Ik weet nog dat ik in groep 3 een spreekbeurt er over heb gehouden (en volgens mij ook in groep 4, 5, 6, 7, 8 ;)). Ik spaarde folders, had een groot scala aan modelauto’s en kon bijna de optielijst uit mijn hoofd opdreunen. Toen ik 21 was maakte ik voor het eerst een rondje in een TT, een 1.8 5V met turbofluitje, heerlijk. Als klein meisje had ik al aardig wat uren in een TT rond gebracht, het echte rijden liet even op zich wachten.  Omdat de man nogal BMW minded is, komt er denk ik nooit een TT. Of ik moet in plaats van mijn doel om een M2 te kopen een TT RS voor de deur zien te krijgen. Maar wie weet krijg ik de kans om voor NIVEX een te mogen testen. Audi, laat je horen ;)!!

1966828_701758283221858_1736026898_n

Niet alleen de AutoRai heeft invloed gehad op mijn liefde voor auto’s. Mijn algehele opvoeding stond een beetje in het teken van spul met pk’s, cc’s en vier wielen. Samen gingen mijn vader en ik ook naar De BedrijfsautoRai. Ik klom niet alleen in Audi TT’s *en kroop tussen de pers door* ook de Scania’s (met neus) waren niet veilig. Tussen de stoere mannen in zat er een klein meisje met donkerblond golvend haar. En tot op de dag van vandaag is er niet zo veel veranderd, ik ben getransformeerd tot brunette maar mijn lengte is nog steeds niet zo denderend en omringd met stoere autoliefhebbers en motorrijers, check. De stoerste man heb ik natuurlijk aan de haak geslagen.

Mijn vader zelf is ook wel een #autogekkie. Onlangs vertelde hij mij dat hij eigenlijk bijna het zelfde deed vroeger als ik nu doe; auto’s testen. Samen met twee vrienden begon mijn vader een auto adviesbureau. Hij hielp mensen met het kopen van een auto en struinde autodealers af voor folders en informatie. Later kreeg hij ook een persaccreditatie en mocht hij auto’s testen. Ook heeft mijn vader vroeger met een Volkswagen Kever rally gereden, voor die tijd waren de Kevers aardig ‘getuned’.

63570_10151403383551381_542235982_n

Volkswagen Kever 1302

Mijn vader heeft ook nog een tijdje bij Citroën als autoverkoper gewerkt. Citroën is echt zijn passie en liefde, volgens mij heeft hij rond de 250 schaalmodellen en heeft hij er zelf ook aardig wat schaal 1:1 verslonden. Ik kan me nog heugen dat we rondreden met een knalrode BX, weet zelfs het kenteken van onze Xantia nog en zelfs vandaag de dag rijdt mijn vader  rond in een C5 tourer met double chevron. Hij heeft getracht de liefde voor het merk door te geven op zijn kinderen, hoewel mijn broer zijn hoveniersbedrijf begon met een Citroën C15 en mijn zus haar eerste auto een Citroën AX was en zij nu een C1 rijdt, is het niet echt gelukt bij de jongste telg ;). Ook mijn broer is van het Franse merk afgestapt, zijn liefde ligt bij de Toyota Landcruiser en Tundra.

546129_10151406831386381_2074895132_n

In deze Xantia zat een 1.6 motor, dat klinkt niet verkeerd maar soms leek het erop dat die 88 paardjes gewoon géén zin hadden om hun best te doen. Kruipend de Brienenoord over. Later is er zelfs nog gekeken naar een 3.0 Activa, maar dat werd ‘m niet.

De rollen zijn nu omgedraaid, ik probeer mijn vader aan een BMW X1 te krijgen. De enige auto waar hij head over wandelschoenen (geen heels) verliefd op werd is een Fiat 500 TwinAir. Na zijn terugkomst in Italië werd er, onder het mom van ‘handig zo’n tweede auto’, een witte 500 aangeschaft.

Tegenwoordig wordt er geen rally meer gereden, maar hangt er een Eriba caravan achter de C5 tourer en wordt er rond gereden op een matzwarte Piaggio MP3 met Akrapovic uitlaat. Mijn vader zou mijn vader niet zijn als hij tijdens elke vakantie op jacht gaat om een Citroën te spotten. Hij mag dan wel 63 zijn, als hij een bijzondere auto ziet gedraagt hij zicht al een 16 jarige dolenthousiaste autospotter.

Dus, mocht iemand zich afvragen hoe ik toch aan die liefde voor auto’s kom.. I got it from my daddy.

 

3 Comments

  • Reply Eva juni 19, 2016 at 20:41

    Mijn vader is ook helemaal gek van auto’s! Vooral Citroën ja.. Hij heeft dus ook aardig wat 2cv’s, maar dan geen schaalmodellen haha. Zo leuk als je vader gek is van auto’s en dat je het daardoor ook leuk vindt 🙂 Elk jaar weer met omgebouwde 2cv’s (oftewel Le Patrons, ja hij bouwt ze zelf om haha :P) op vakantie, en dan samen met een hele groep mensen die ook zo’n auto heeft, echt superleuk altijd!

    Die oude foto van je vader met z’n 2cv vind ik trouwens echt heel leuk 🙂
    Eva onlangs geplaatst…Update: Wat is mijn definitieve profielkeuze?My Profile

  • Reply Ellen juni 19, 2016 at 12:17

    Leuk stuk zo op vaderdag. Ik groeide ook op met auto’s (vader met autobedrijf) en was ook vaak in de werkplaats te vinden. Iets wat veel mensen nog raar vinden voor een ‘meisje’, maar ik heb er altijd van genoten. Spelen met barbies én auto’s, heel normaal. 🙂
    Ellen onlangs geplaatst…Kijk in de week #15My Profile

  • Reply Dorien juni 19, 2016 at 10:32

    Erg leuk stukje Madelaine.
    Vorige week reden we met vrienden een grote parkeerplaats op, we zijn net de slagboom voorbij en je vader, remt, roept oohhhhhhh
    wat mooi. Met zijn drieën kijken we om ons heen weten niet wat hij bedoeld. Dan komende de woorden wat een mooie C 6 . Tja dat is dus je vader ha ha.

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge