Er is geen handboek voor rouw..

januari 4, 2018

Ik heb het nergens kunnen vinden. Het is er niet.

Het is nu meer dan een maand geleden dat ik afscheid heb genomen van Theresa, het is meer dan een maand geleden dat ik om 2 uur ’s nachts mijn telefoon door de slaapkamer gooide omdat ik niet die ene oproep op wilde nemen. Ik drukte hem weg. Ik wilde verder slapen. ”Het is zo ver” zei ik tegen Michel. Ik klom uit bed, wilde even wat water drinken in de badkamer. Ik kreeg intense paniek, kroop terug naar bed en lag te shaken van de angst en onmacht die ik voelde. Ik opende mijn berichten. Zwart op wit stond het er.

9dc5e0a32271084769a60a5523eb0909--when-i-see-you-see-you-again

 

 

 

Ik heb die hele maandag gewenst dat hij voorbij zou gaan. Ik wilde dat het stopte, het moest maar snel dinsdag worden. Maandag is haar sterfdag, de 20e zou nooit meer een normale dag kunnen worden.

De dagen na een overlijden zijn altijd heel vreemd. Elke dag verder van onze laatste ontmoeting voelde heel onwerkelijk. ‘Het is nu twee dagen geleden dat ik haar zag’, ‘het is bijna vier dagen geleden dat ik haar nog kon vertellen wat ik wilde’. De weken van haar ziekbed waren hectisch, een rollercoaster welteverstaan. Het ene moment vloog ik naar Leiden, het andere moment leek het ook weer heel goed te gaan. Ze mocht zelfs naar huis! Ik stond te juichen als ik hoorde dat ze liep, of dat ze drifte met haar infuuspaal (het blijft Theresa), ik was zó trots dat ze had gegeten. ”Het is maar eten hoor.” ”Nee, ik ben trots op je!”. Ik heb de gesprekken nog vers in het geheugen.

Het is zo onwerkelijk, het gemis is zo groot. Het was mijn beste vriendin, ik kon álles bij haar kwijt en vanzelfsprekend zij alles bij mij. En het klinkt misschien gek, maar ik praat soms nog hardop tegen haar. Dan vertel ik over mijn dag, dingen waar ik mee zit, hoe het gaat, zelfs over de katten vertel ik verhalen. Ik heb namelijk het idee dat ze het vást nog wel hoort. Ik ben stiekem ook gewoon een beetje een #zweefteef. Ik kan het even niet anders verwoorden, maar ik vind troost en rust in het opmerken van ‘tekens’, soms denk ik dat ik haar voel (ik weet het eigenlijk wel zeker trouwens) en dan voelt mijn hart even minder zwaar.

Maar er is geen handboek voor rouwen. Het is er niet. Soms zoek ik me het schompes er naar. ‘”Alles wat je doet is goed” zeggen mensen dan. Dat kan wellicht zo zijn, maar soms voelt het niet zo. Dan ben ik een hele dag bezig en dan betrap ik mezelf er op dat ik niet aan ‘het’ heb gedacht. Soms dan komt het ’s avonds pas weer binnen. Op andere momenten is het als een reus aanwezig. Dan pak ik mijn telefoon en wil ik haar appen, een testauto rijd ik bijna automatisch naar haar woning toe, zelfs het taggen van elkaar in domme Facebook berichten mis ik, een simpele like op instagram, het aanmoedigen van selfies, de troostende woorden als ik me even rot voelde, het gek doen samen, de kat dwingen op de foto te gaan, complete shoots met de auto’s, dat ik altijd bij haar terecht kon, dat ze voor mij kookte en hoe lief ze met Jasmin om ging.

Ik vind het soms moeilijk dat het leven weer door gaat, maar het is ook fijn aan een kant. Er gebeuren nieuwe dingen, er worden kinderen geboren, mensen gaan naar hun werk, de zon gaat weer onder, de zon komt weer op. Maar het zal nooit meer het zelfde zijn.

5 Comments

  • Reply Elsa januari 5, 2018 at 12:18

    Heel mooi geschreven <3

  • Reply Sabine januari 4, 2018 at 20:37

    Ik moest huilen, dankjewel voor deze blog, juist nu <3

  • Reply Manon januari 4, 2018 at 20:13

    Lieve schat wat prachtig geschreven en zooo herkenbaar! Ik ben in oktober mijn stiefvader verloren en je omschrijft precies hoe ik me heb gevoeld en nu nog voel. Van het schuldig voelen tot het in jezelf praten, same same same. Het is gewoon kut en ze zeggen dat het went, maar ik betwijfel of het ooit zal wennen. Veel sterkte!

  • Reply Anne januari 4, 2018 at 17:05

    Zo mooi. En het is precies zo. Zoals je het beschrijft. xxxx

  • Reply Lenneke januari 4, 2018 at 16:25

    Kippenvel. Kus voor je kop. <3

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.