Ducati Panigale V4 S – dit wil je (en ik ook)

oktober 15, 2018

Ducati heeft een plek in mijn hart veroverd. Al lang voor ik mijn motorrijbewijs had behaald was ik al weg van de 848. Dat die droom dit jaar uit kwam is echt heel fijn, want ik ben head over wheels verliefd. Niet alleen op mijn eigen matzwarte metgezel, maar ook op het merk Ducati. Het rauwe Italiaanse karakter, het verfijnde uiterlijk waarbij aandacht is voor elk detail. Echt, ik zwijmel elke keer een beetje weg als ik opstap.

Laatst werd ik even van die roze wolk afgeplukt. Door niemand minder dan één van zijn grotere broers. Tijd voor een nieuwe vlam, en wat voor een. Één van de machtigste Ducati’s op dit moment. De Panigale V4 S. Met 214 PK. Ik mocht er mee op pad. Exclusief fluwelen handschoenen. Inclusief heel veel bruut geweld. En gestaar… want boy o boy..Die V4S is me een charmeur.

Met duizendmaal dank aan Ducati Zaltbommel.

Met de V4 luidde Ducati een nieuw tijdperk in, namelijk die van de viercilinder motor. Of zoals Ducati het zelf noemt: A new opera. Nou klink een Panigale 899 mij al als muziek in de oren, maar hit it maestro als het om dé successor gaat..

Maar goed, 214 PK in een V4 is niet niks. Sterker nog, het is de krachtigste motor welke ik heb mogen rijden. Want deze krachtpatser heeft meer vermogen dan mijn S1000RR had, en dat was al vrij pittig. Brengt zo’n V4 dan ook nog wat koppel met zich mee? Retorische vraag natuurlijk, maar met 120 Nm koppel heb je echt meer dan voldoende in huis om bij het stoplicht/het circuit/een random Italiaans dorpje/ of andere willekeurige locatie met asfalt/ als eerste weg te zijn. Oh en te blijven trouwens. Want al dit vermogen komt in een jasje van slechts 174 kilo.

 

 

Qua looks moest ik wel even wennen aan de Panigale V4 (S). Niet omdat ik hem niet mooi vind, maar omdat het weer even een stuk ruiger oogt dan een 1299 Panigale (en dat is al flink stoer). Toch krijgt Ducati het vrijwel altijd voor elkaar om heerlijke motorfietsen te ontwerpen. Het blijven gewoon prachtige Italianen, je kan er uren naar blijven kijken. Sterker nog de V4 won in 2017 op de EICMA de titel ‘Most Beautiful Bike of Show’. Volgende keer zet ik mijn grote liefde “Fernando” er naast ;).

LED there be light

Trouwens, nog even over de looks. Die koplampen! Als ik het even in het Engels mag zeggen: out of this world. Ja, leuk Madelaine, heb je een motor mee van ruim 34.000 euro met over de 200 PK, ga jij het over koplampen hebben. Toevallig wel, ja. Bedoel, het vermogen is zeker lekker en de motor is ook echt meer dan goedgekeurd, maar ik vind het zo’n bijzonder verschijnsel. Zelfs het achterlicht is mooi, doen ze goed bij Ducati. Nou is de hele V4 een bijzonder stukje design, maar als je die agressieve snoet in je spiegels ziet dan ga je écht wel aan de kant. En als je dit in je spiegels ziet betekent dat hoogstwaarschijnlijk dat je een flink stuk aan het knallen bent met iemand die een V4 (S) bezit, goed bezig.

Kijken is leuk, rijden nog leuker. De V4 S maakt hier nog een overtreffende trap van. Rijden is niet meer alleen maar leuk, het is een beleving waar je u tegen zegt.

Thunderbirds are go

Je zou denken dat het simpelweg de sleutel in het contact stoppen is, even op de startknop drukken en wegrijden, maar nee. De Panigale V4 S beschikt over een menu waarin je in elke rij-modi vrijwel alles kan aanpassen. Vrijwel alles? Ja, geloof me. Het is bijna een doolhof aan mogelijkheden. Heb je je ooit afgevraagd hoe je je wheeliecontrol wil hebben? Hoe je wil dat de ABS ingrijpt? Rijd je liever op sport, street of gaan we compleet tot het gaatje in race? Mocht je geen antwoord hebben op deze vragen, dan weet ik niet of de V4 S wat voor jou is ;). Ik dacht dat ik bij de BMW’s veel kon instellen, Ducati zet net een stapje verder.

Dit is hem.

Waarom ik trouwens mijn ex-RR aanhaal is omdat ik denk dat Ducati met de V4 (S) een hele goede weg is ingeslagen op het gebied van supersport motoren. Natuurlijk hadden ze de 1299 Panigale, waar ik ooit nog een Final Edition van zou willen aaien, en is Ducati niet weg te slaan uit de racerij. Toch is het bij de concurrentie ook goed vertoeven. Kijk maar naar de S1000RR en de H2, twee motorfietsen die qua vermogen eigenlijk ”nergens op slaan”. Maar toch wil je het. Dit is precies wat de V4 S bij mij naar boven haalt. Ik heb helemaal geen 214 PK nodig en wil voor geen goud mijn 848 verkopen, maar na het rijden met een V4 S wil je er een, het moet gewoon. Dit is hem. Misschien wel meer omdat het juist een Ducati is. Vermogen en karakter, wat zoek je nog meer?

Maar oké, rijden dus. Nadat ik uitleg had gekregen van een verkoopmedewerker van Ducati Zaltbommel was het tijd om zelf even de touwtjes in handen te nemen. Ik zeg dit wel heel stoer, maar de eerste meters reed ik alsof ik mijn eerste motorrijles kreeg. HELP. MAMA. Wat mij als eerste opviel was de zithouding; heel relaxed. Ik had verwacht dat ik drie fysio afspraken kon boeken na mijn ervaring met de V4 S, maar niets is minder waar. Is het ‘denigrerend’ als ik zeg dat het bijna zit zoals een naked? Geen zwaar ”geleun” op je polsen, geen onmogelijke zithouding.. Het was eigenlijk heel comfortabel. Moet ook wel als je 214 wilde paarden onder je kont hebt.

 

SI!

Met een blok dat is afgeleid aan dat van een Desmosedici waande ik mezelf bijna een MotoGp coureur rondom Zaltbommel. Ik heb heerlijke dijkwegen gepakt, even het gas flink opengetrokken op nabij gelegen N-wegen en ook meteen ervaren hoe scherp de remmerij is omdat ik niet binnen 5 minuten al van mijn rijbewijs af wilde zijn. Deze motor zorgt er voor dat je met zo veel souplesse en slechts het gebruik van je pink in een nanoseconde boven de 100, wat zeg ik.. 200 kilometer per uur zit. Niet te doen eigenlijk. Zo intens veel vermogen in zo’n heerlijk jasje. Ik snap wel waarom de V4 S het summum van Ducati rijden is. Hij is zo ontzettend fel, maar ook zo vergefelijk. Ik kan geen vergelijking met een andere motor maken, dat is ook omdat de V4 S echt een klasse apart is. Dit is emotie in zijn puurste en krachtigste vorm.

Nogmaals veel dank aan Ducati Zaltbommel voor de mogelijkheid om op pad te gaan met de V4 S en het oppassen op mijn grote liefde -de 848-. Het was een ervaring om nooit meer te vergeten. Het enige jammere is dat ik nu op zoek moet naar 34.000 euro. Oh en een trip moet plannen naar het Mugello Circuit, ik wil dan wel meteen een training volgen bij Ducati.. Komen die 214 PK toch nog van pas.

1 Comment

  • Reply William van Haaften oktober 15, 2018 at 18:48

    Leuk stuk over de V4.
    Leuk geschreven leest lekker weg.
    En goeie review.
    Italdag en je stukje in de Strada zijn ook super.

    Gr William van Haaften

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.