BIKES – Why I ride.

juni 10, 2015

De allereerste keer dat ik achterop een motorfiets zat is inmiddels zo’n 5 jaar geleden. Een vriend van mij had een Aprilia SXV 550 (Supermoto) en kwam zijn nieuwe aanwinst laten zien. Geheel zonder motorpak (foei) klom ik achterop en beleefde ik mijn eerste motorritje. Geweldig, in een klap verliefd. Ik had altijd wel al ‘iets’ met motoren maar op dat moment werd het pas écht.

Mijn ‘gixxiekind’ en ik.

In 2012 begon ik met mijn motorrijbewijs, na het behalen van mijn autorijbewijs. In december reed ik af, op een hele koude 21 december welteverstaan. Om 08:30 begon mijn examen en voor die tijd moest er al gereden worden. Met mijn handschoenen veegde ik de natte mist weg die op mijn vizier kwam zitten en door die 28 lagen thermo knelde mijn pak een beetje. Ik vergat een keer een knipperlicht en reed bijna verkeerd, maar na het afrijden kwam het verlossende woord: geslaagd. Een van mijn allergrootste dromen kwam uit en tot de dag van vandaag ben ik er intens gelukkig mee.

 

I want a cool rider.

Dat motorrijden niet zonder gevaren komt is algemeen bekend. In de tijd dat ik in de motorscene zit heb ik al verschillende verhalen voorbij horen komen over ongelukken en sterfgevallen. Het maakt mij echter boos dat er mensen zijn die de schuld ten alle tijden afschuiven op de motorrijder. Het komt niet altijd door ons zelf, het kan namelijk ook door onwetende automobilisten komen ;). Of door hele andere oorzaken zoals bij een vriend van mij het geval was.

Het zou dan ook prettig zijn als ieder theorie examen voor de auto wat meer aandacht zou schenken aan motorrijders, tevens tijdens praktijklessen, zodat er meer geanticipeerd kan worden op ons. Ik erger me steevast aan automobilisten op de motor, vaak omdat ze mijniet zien (of horen) of met andere dingen bezig zijn dan autorijden en op de weg letten. Ik ben dan ook van mening dat mensen met een motorrijbewijs beter autorijden dan automobilisten zónder autorijbewijs.

Ik heb ooit eens een stuk geschreven over hoe je niet met motorrijders moet praten, welke vandaag de dag nog relevant is. Zeg nooit dat je jezelf zou dood rijden. Ten eerste spot je met de dood, ik ben zelf een maatje verloren door een motorongeluk dus je weet echt niet waar je over praat. Ten tweede, ik was al bang toen ik voor het eerst 50 reed met de motorrijlessen.. Je bent echt niet meteen een Valentino Rossi zodra je opstapt. Motorrijden vergt gewoon lessen. Ik stap dus liever ook niet bij je in de auto als je zulke zelfkennis hebt. No thanks. Ik kan daarnaast ook geen respect opbrengen voor mensen die rijden zónder rijbewijs, maar dat is een ander verhaal. Ook is het bloed irritant zodra mensen beginnen dat alle motorrijders roekeloos zijn en gevaren opzoeken. Er zitten natuurlijk altijd ‘rotte appels’ tussen, maar de 60 plussers kunnen ook gevaarlijk zijn hoor met die super grote koffers ;).

En als ik dan toch de moraalridder uit hang: draag een pak. Al is het textiel, al is het een pak van je overgrootoma geweest. Zodra je de kans hebt een pak te dragen dóé het dan ook. In de zomer komen de mooi weer rijders in grote getallen naar buiten en rijden ze vrijwel allemaal in zwembroek en t-shirt (incl. slippers). Mijn Berik pak is me dan ook heilig, zelfs met 26 graden doe ik hem aan (en nauwelijks meer uit..). Ik zeg niet dat ik zelf nooit zonder pak heb gereden, de keren dat ik dacht ‘het is maar binnendoor’ zijn er bij mij ook geweest. Maar reed ik fijn? Nee. Je wordt veel bewuster van je kwetsbaarheid en zoals ik al zei hoeft het niet door jou te komen dat de glimmende kant niet boven blijft. Nu ik zwanger ben en mijn pak bijna aan de wilgen hangt ben ik al helemaal niet van plan om zonder pak op de motor te stappen. Dat ik nog rijd tijdens mijn zwangerschap…tsja. Motorrijden is voor mij veel meer dan alleen een ritje maken.

Freedom!

Motorrijden is voor mij dé ultieme vorm van vrijheid. Er is geen andere manier waarop ik mijn gedachten kan verzetten door te rijden. Ook al is het een woon-werk ritje. Motorrijden is mijn passie en iets waar ik onwijs gelukkig van word. Ik vind het dan ook rot als het winter is en zodra het seizoen begint sta ik te popelen om weer even het gas open te trekken en een te zijn met mijn tweewieler. Ik ben geen heldin die lange stukken kan rijden, mijn ritjes bestaan dus voornamelijk uit kortere routes. En van een terrasje pakken met de motor ben ik ook niet vies. In groepen rijden vind ik leuk, maar als ik echt wil uitwaaien dan ga ik alleen.  Ik voel me gewoon alleen zonder motor ;).

Achterop een BKING. Hier begon het onderhand te kriebelen, ik wil ook rijden!

Slecht poseren bij motorfietsen, check.

In maart 2013 kocht ik mijn eerste eigen motorfiets. Een Suzuki SV650S uit 2001. DRAMA

In september van dat jaar kocht in een GSXR 600 uit 2001. Verliefd! mis hem nog altijd eigenlijk 😉

Een shoot met de GSXR door Igor Verlaan.

Toen kwam er een andere 600 in mijn leven, een honda CBR 600 RR uit 2003. Momenteel mijn motor.

De eerste en enige keer dat ik ben staande gehouden door de politie. Kwam met een waarschuwing weg. pfffieuw

Dat is een beetje in een notendop waarom ik motorrijd. En nee dus niet alleen voor het gezicht van een man in motorpak. Kan ik tevens wel aardig waarderen hoor. Als vrouw zijnde krijg je ook onwijs veel complimentjes dat je rijd. Via internet, bij het stoplicht (incl. wheelie gebaren) en knikjes van mede motorrijders. Ik vind de sfeer onderling altijd erg fijn en ben blij dat ik een echte ‘bikerbabe’ in hart en nieren ben.

– Madelaine

 

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge